|
| |||||||||||
Column van Mark Vlasman De afgelopen weken las ik weer de nodige discussies over tegels, vergroenen en de vraag of hoveniers vaker 'nee' moeten zeggen tegen een volledig betegelde tuin. Eerlijk gezegd bekruipt mij dan altijd hetzelfde gevoel: we hebben een zondebok gevonden. De tegel.
Alsof een tuin met veel bestrating per definitie slecht is en een tuin met veel planten automatisch goed. Maar zo eenvoudig ligt het natuurlijk niet. Want als er één ding is dat ik in de praktijk heb geleerd, dan is het dat een slechte tuin ook gewoon groen kan zijn. Misschien moeten we daarom eens een andere vraag stellen. Niet: waarom kiezen klanten voor tegels? Maar: waarom zijn wij daar eigenlijk zo verbaasd over? Prima verdiensteJarenlang hebben we als sector meegewerkt aan het beeld van de onderhoudsarme tuin. Leveranciers brachten steeds grotere tegels op de markt. Showtuinen werden strakker. Het aantal vierkante meters bestrating groeide. En eerlijk is eerlijk: ook hoveniers verdienden daar prima aan.
Tegelijkertijd verkochten we groen vooral als iets moois. Niet als iets praktisch. Een klant hoorde over bloei, sfeer, biodiversiteit en seizoensbeleving. Maar dacht ondertussen aan snoeien, blad ruimen, onkruid trekken en planten vervangen. En toen koos hij voor tegels. Dat is misschien niet eens zo vreemd. Onderhoudsvrije tuinWat mij ook opvalt, is dat we nog steeds praten over onderhoudsvrije tuinen. Terwijl iedere hovenier weet dat die niet bestaan.Een border vraagt onderhoud. Een terras vraagt onderhoud. Een oprit vraagt onderhoud. Een volledig betegelde tuin vraagt óók onderhoud. Alleen op een andere manier.
Mos leest geen vakbladen. Onkruid trekt zich weinig aan van een ontwerptekening. En groene aanslag heeft nog nooit gevraagd hoeveel een tegel heeft gekost voordat hij besloot zich erop te vestigen. Het idee dat bestrating gelijkstaat aan geen onderhoud is misschien wel de grootste verkoopmythe die onze branche ooit heeft voortgebracht. Ongezond onderhoudHet gekke is dat we onderhoud tegenwoordig bijna als iets ongezonds zijn gaan beschouwen. Alsof een goede tuin er één is waar je nooit meer naar om hoeft te kijken. Natuurlijk zit niemand te wachten op uren schoffelen of eindeloos onkruid trekken. Maar een beetje tuinonderhoud heeft ook een kant waar we het zelden over hebben. Het dwingt je om naar buiten te gaan, de seizoenen te volgen en te zien wat er groeit, bloeit of juist aandacht nodig heeft, ja, kleur op die wangen!
Misschien is dat in een tijd waarin we steeds meer uren achter een scherm doorbrengen niet eens zo'n nadeel. Sterker nog: ik vermoed dat veel mensen juist daarom een tuin hebben. Daarom geloof ik ook niet dat de discussie moet gaan over het aantal vierkante meters tegel. Dat is veel te makkelijk. De echte vraag is of wij als vakmensen nog goed genoeg uitleggen wat een goede tuin eigenlijk is. Niet volledig groenEen goede tuin hoeft niet volledig groen te zijn.Een goede tuin hoeft ook niet volledig verhard te zijn. Een goede tuin past bij de gebruiker, kan omgaan met het veranderende klimaat, vraagt een realistische hoeveelheid onderhoud en blijft er over tien jaar nog steeds goed uitzien. Dat vraagt geen tegelverbod. Dat vraagt vakmanschap.
Misschien moeten we daarom stoppen met het aanwijzen van de tegel als boosdoener. De tegel is namelijk niet het probleem. Zoals zo vaak zit het verschil niet in het materiaal. Het verschil zit in het ontwerp. En misschien nog wel meer in het gesprek dat daaraan voorafgaat.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|