Voor hovenier en ondernemer Jeroen Klinkers zit de sleutel naar succes in loslaten |
|
|
|
|
 |
| 147 sec |
'Waar een deur dichtgaat, gaat er altijd ergens anders weer een open'
Het Limburgse Hoveniersbedrijf Klinkers bestaat bijna dertig jaar en staat als een huis. Maar achter die solide reputatie zit veel werk en verantwoordelijkheid, zegt eigenaar Jeroen Klinkers. Vrijheid? Zeker, maar ook een voortdurend zoeken naar balans. En soms lukt het gewoon niet. 'Dat hoort erbij. Als ondernemen makkelijk zou zijn, was iedereen het wel gaan doen.'
| Jeroen Klinkers 'Soms lukt het niet, dat hoort erbij. Als ondernemen makkelijk zou zijn, was iedereen het wel gaan doen.' |
Klinkers is eerlijk over het ondernemerschap. Ondernemen vraagt om doorzettingsvermogen en een flinke dosis realisme. Die mentaliteit was er al vroeg, want als kind wist Klinkers het zeker: hij zou ooit een eigen bedrijf hebben.
Van stekken naar ondernemen
'Op mijn zesde was ik al bezig met plantjes stekken, op mijn zevende verkocht ik afrikaantjes aan de buren. Ik was zo trots als een pauw als ik vijf gulden verdiende.' Als zestienjarige legde hij zijn eerste tuin aan. 'Ik had al heel snel door: daar heb ik feeling voor.'
 | | Het Limburgse Hoveniersbedrijf Klinkers draait al bijna dertig jaar meeNa een korte aarzeling - worden het planten of toch dieren? - koos hij definitief voor het groen. Op zijn 22e schreef Klinkers zich in bij de Kamer van Koophandel en nog geen jaar later stond de eerste medewerker op de stoep. 'Mijn doel was een team opbouwen van ongeveer acht mensen en zelf uit het uitvoerende werk stappen. Dat is gelukt.' |
|
|
Personele uitdagingen
De tijden zijn veranderd, merkt Klinkers. 'Personeel is mijn grootste uitdaging. Mensen werken geen vijf dagen meer en op zaterdag al helemaal niet. Maar klanten hebben daar begrip voor; verwachtingen zijn ook veranderd.' Het vraagt om aanpassingsvermogen, maar Klinkers blijft dicht bij zichzelf als het om leidinggeven gaat. 'Een hond heeft een baas, een medewerker niet. Ik ben een mensenmens. Als iemand drie keer te laat komt, zoek ik liever uit waarom, dan dat ik hem meteen ontsla.'
|
|
'Een hond heeft een baas, een medewerker niet'
| |
|
Ook zijn kijk op de rol van vrouwen in het hoveniersvak is in de loop der jaren sterk veranderd. Inmiddels ziet Klinkers de kracht van diversiteit in zijn team. 'Dat heeft absoluut meerwaarde. Vrouwen brengen een andere sfeer, zijn socialer en klanten waarderen dat enorm. Die vinden het prettig om door een vrouw geholpen te worden. Er wordt anders gecommuniceerd: als er iets speelt, wordt er sneller over gepraat.'
Het heeft ook Klinkers' eigen blik verruimd. 'Ik geef toe: vroeger lette ik daar nauwelijks op als er een sollicitatie van een vrouw binnenkwam. Nu kijk ik daar heel anders naar. Iedereen krijgt dezelfde kans. Bij gelijke geschiktheid heeft een vrouw misschien wel de voorkeur.' Inmiddels hebben meerdere vrouwen bij Klinkers in de buitendienst gewerkt. 'Daar zijn wij altijd erg tevreden over.' Nu werkt er nog één dame in het team, in wie Klinkers zelfs een potentiële opvolger ziet. 'Ze is enthousiast, leergierig en heeft precies dat vakgevoel dat ik zelf altijd had. Ze is niet bang om haar handen vuil te maken en weet zich prima te redden in een mannenteam. Die ontwikkeling juich ik van harte toe.'
Controle loslaten
Dat het leven soms lelijke klappen kan uitdelen, ondervond Klinkers aan den lijve. Drie jaar geleden kreeg hij plots een hartinfarct. 'Acht maanden was ik uit de roulatie. Mijn bedrijfsleider heeft alles geregeld om de boel draaiende te houden. Klanten hadden ontzettend veel begrip; dat heeft me echt goed gedaan.' De situatie dwong hem tot loslaten. 'Het kan dus ook zonder mij, dacht ik toen. Vanaf dat moment heb ik taken gedelegeerd. Administratie en communicatie lopen nu via collega's. Dat had ik niet uit mezelf gedaan, maar achteraf gezien was het nodig.'
 | | 'Administratie en communicatie lopen nu via collega's. Dat had ik niet uit mezelf gedaan, maar achteraf gezien was het nodig' |
|
|
De branchevereniging Koninklijke VHG speelde in deze periode een cruciale rol. 'Ze waren meteen betrokken, kwamen langs, regelden een jurist. Hun advies was helder: als je je bedrijf ooit wil verkopen, moet het ook zonder jou kunnen draaien. Dat heeft mij aan het denken gezet en geholpen om het bedrijf toekomstbestendig te maken.' Ook in het dagelijkse ondernemerschap weet Klinkers de weg naar Koninklijke VHG goed te vinden.
|
|
'Het advies van Koninklijke VHG: als je je bedrijf ooit wil verkopen, moet het ook zonder jou kunnen draaien'
| |
|
Vrijheid, verantwoordelijkheid en de keerzijde van ondernemen
Ondernemen is vrijheid, vindt Klinkers. 'Je eigen tijd indelen, het contact met klanten, iedere dag is anders. Maar het is ook keihard werken en een enorme verantwoordelijkheid.' Regeldruk en wettelijke bescherming van personeel en consument kan soms zwaar wegen. Klinkers is daar eerlijk over: 'Als ik dit van tevoren had geweten, weet ik niet of ik eraan begonnen was.' Toch overheerst het plezier. 'Iedere dag leer ik weer wat bij, vooral over omgaan met mensen. Niet reageren uit emotie, maar even laten bezinken en dan pas beslissen.' De kunst is om kansen te blijven zien, ook als het tegenzit. Klinkers: 'Waar een deur dichtgaat, gaat er altijd ergens anders weer een open. Dat is echt zo.' En misschien is dat wel de kracht van een echte ondernemer.
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
| Er zijn nog geen reacties. |
|
